Cando entrei na sala de manualidades tremíanlle as mans. Nunca lle pasara. Restableceuse ao cabo dun instante, aínda que continuou asustada. Refregueina para que collese calor e serenouse de todo. Ao outro día, cando volvín pola tarde, deitárase no cuarto cunha manta por riba. Comentamos que a xanela era moi fermosa, co xardín meténdose para dentro. “Hei traer un caderno, debuxamos un plano...



